پرتو هاي ايمن، راهگشاي تشخيص و نجات بخش زندگي

آدرس:

مشهد- خیابان ابن سينا- روبروی سه راه ادبيات-نبش ابن سینا 2/3 - ساختمان 46

تلفن تماس:

051-38455844

چندقلویی

چندقلوزایی بارداری است که منجر به تولد دو یا چند فرزند شود. سه یا چهار قلوها معمولاً غیر همسان هستند و در نتیجه استفاده از داروهای تحریک تخمک گذاری ایجاد می‌شوند. با این حال چندقلو زایی ممکن است شامل چندقلوهای همسان، غیر همسان یا ترکیبی از هر دو باشد.

دوقلوها را می توان به دو گروه تقسیم‌بندی نمود.  منوزیگوت یا همسان که از یک تخمک لقاح یافته که بعد از تقسیم به دو جنین تبدیل شده حاصل شده‌اند و از لحاظ ژنتیکی با هم مشابه‌اند و دی زیگوت  یاغیر همسان که به معنای دوقلوهایی است از دو تخمک جدا که توسط دو اسپرم جداگانه لقاح یافته‌اند متولد شوند. معمولاً دوقلوها غیرهمسان یعنی حاصل لقاح دو تخمک مجزا با دو اسپرم هستند. در سیکل قاعدگی دو تخمک آزاد می‌شود که با دو اسپرم لقاح می‌یابد و حاصل آن تشکیل دو جنین و تولد دوقلوهای ناهمسان است.

عوامل مختلف نظیر نژاد، وراثت، جثه مادر و درمانهای کمک باروری احتمال بارداری دو یا چندقلویی را افزایش می‌دهند. مثلا در نژاد آفریقایی- آمریکایی شانس دوقلویی بیشتر است. همچنین زمانی که مادر خودش حاصل یک زایمان دوقلویی است یا در خانواده‌ سابقه بارداری دوقلویی دارد، شانس بارداری دوقلویی در وی به‌مراتب بیشتر است. همچنین در مادران قد بلند و با جثه درشت، احتمال بارداری دو یا چندقلویی بیشتر است. افزون بر این موارد، تعدد بارداری، به‌ویژه بیش از چهار بار، احتمال بارداری چندقلویی را بیشتر می‌کند.

در روش‌های کمک‌باروری یا درمان ناباروری تمرکز بر این است که با افزایش تعداد تخمک شانس بارداری افزایش یابد، به همین دلیل در زوج‌هایی که از روش‌های درمان ناباروری استفاده می‌کنند، احتمال بارداری دو یا چندقلویی بیشتر است. البته با پیشرفت روش‌های درمان ناباروری، متخصصان تلاش می‌کنند تا تعداد جنین کمتری را منتقل کنند و از بروز عوارض بارداری دو یا چندقلویی پیشگیری کنند.

خطرات چندقلوزایی

این نوع بارداری با خطرات زیادی همراه است که از آن جمله می‌توان به احتمال بیشتر ابتلا به فشارخون بارداری، مسمومیت حاملگی، دیابت بارداری، مشکلات جفت و مشکلات وابسته به رشد جنین اشاره کرد. عارضه مهم دیگر خطر زایمان زودرس به‌ صورت خودبه‌خود، به عللی مثل پارگی کیسه آب، یا با مداخله پزشکی، به عللی مثل وجود خطر برای سلامت مادر است. زایمان زودرس می‌تواند باعث بروز خطر برای جنین‌ها یا مشکلات بعدی برای نوزادان شود.

عوارض زایمانی نیز در بارداری چندقلویی بیشتر است. میزان خونریزی دو برابر بارداری تک‌قلویی است، خطر زایمان اورژانسی به دلایلی مانند جدا شدن جفت بیشتر است و خطر ابتلا به مشکلات انعقادی نیز بالاتر است.

در بارداری‌های چندقلویی خطر سقط به ویژه در سه ماهه اول بارداری بیشتر است. خطر وزن کم و مشکلات رشد هم در بارداری دو یا چندقلویی بیشتر است. این اختلالات ما در بارداری دوقلویی همسان بیشتر دیده می‌شود. دو قل ممکن است ارتباطات عروقی داشته باشند یا حتی یک قل از قل دیگر تغذیه کند و اختلاف وزن فاحش ایجاد شود. همچنین، خطر بروز انواع ناهنجاری‌های جنینی، مانند ناهنجاری قلبی، در بارداری چندقلویی، به‌ویژه بارداری دوقلویی همسان، بیشتر است‌.

در بارداری دو یا چندقلویی ضرورت و میزان مراقبت‌های دوران بارداری بیشتر از بارداری تک‌قلویی است، زیرا پزشک باید مواظب بروز عوارض بارداری باشد، در سه ماهه نخست بررسی کند که آیا بارداری دوقلویی تک‌جفتی است یا دوجفتی، همچنین باید به‌طور مداوم وضعیت جنین‌ها را از نظر وزن‌گیری و رشد و بروز ناهنجاری‌ها بررسی کرد. بنابراین طبق صلاحدید پزشک، ممکن است تعداد ویزیت‌ها بیشتر و فواصل آنها کمتر از بارداری تک‌قلویی باشد.

مادرانی که دوقلو یا چندقلو باردار می‌شوند ممکن است فکر کنند که باید بیشتر غذا بخورند یا مواد قندی بیشتری مصرف کنند اما نکته مهم در تغذیه دریافت گروه‌های مختلف مواد غذایی به میزان کافی است. البته خانم‌های دارای وزن نرمال، یعنی دارای شاخص توده بدنی بین ۲۰ تا ۲۵، می‌توانند در بارداری دو یا چندقلویی بین ۱۶ تا ۲۴ کیلوگرم افزایش وزن داشته باشند. به‌ طور کلی توصیه می‌شود که تغذیه خانم‌های باردار روزانه شامل ۴۰ درصد کربوهیدرات، ۴۰ درصد چربی و ۲۰ درصد پروتئین باشد که باید در وعده‌های متعدد و از مواد غذایی متنوع و سالم دریافت شوند.

چون خطر زایمان خودبخودی در این بارداریها بیشتر است اندازه‌گیری طول سرویکس باید به‌طور دقیق انجام شود و در صورتی که که از محدوده نرمال کوتاه‌تر باشد، با انجام سرکلاژ یا دوختن دهانه رحم، این خطر کاهش داده می‌شود. البته حتی سرکلاژ نیز در بارداری چندقلویی باید با احتیاط بیشتر و در موارد ضروری انجام شود.

اگر بارداری سه‌قلویی یا بیشتر باشد، می‌توان از عمل ریداکشن یا کاهش انتخابی جنین استفاده نمود. یعنی پس از غربالگری اولیه که در هفته‌های یازدهم تا سیزدهم بارداری انجام می‌شود، جنین یا جنین‌های مشکوک به داشتن ناهنجاری یا جنین‌های کوچک‌تر انتخاب و حذف می‌شوند تا جنین‌های دیگر بتوانند بهتر رشد کنند و سالم بمانند.

پیام بگذارید

(0 نظر)

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *